Наколькі беларускія брэнды абаронены ад падробак?

26 апреля 2021

Вiдэа

Госць праграмы «У людзях» Аляксандр Шумілін, старшыня Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях, распавёў, чаму так важны пытанне абароны інтэлектуальнай уласнасці.

Вольга Коршун, вядучая:
Абмяркуем з вамі такую ​​важную і цікавую тэму, як абарона інтэлектуальнай уласнасці. На першы погляд здаецца, што гэтая тэма не тычыцца нас, яна далёкая ад звычайнага чалавека. На самай справе гэта не так?

Аляксандр Шумілін, старшыня Дзяржаўнага камітэта па навуцы і тэхналогіях:
Няма. Як толькі чалавек намаляваў першую карціну, стварыў прылада, напісаў першы твор, з'явілася інтэлектуальная ўласнасць. Не кажучы аб прамысловай рэвалюцыі, калі з'явіліся тэхнічныя рашэнні, якія развіваюць ўвесь свет. Натуральнае, паўстала пытанне, як гэта зараз абараняць. Другое - гэта зарабляць. Хто ж гэта прыдумаў, каму гэта належыць? Сёння любы тавар абаронены гандлёвай маркай. Мы прыходзім і лічым, што беларуская глыбоцкая згушчонка добрая, а вось калі расійскую паглядзім, то этыкеткі будуць выглядаць падобна, але пры гэтым мы лічым, што расейская згушчонка будзе некалькі горш.

Вольга Коршун: Не горш, а па-іншаму, ці не той якасці, якое мы хочам, якога наша згушчонка.
Аляксандр Шумілін:
Так, не той якасці, якое мы атрымалі. Тут узнікае пытанне абароны брэнда або гандлёвай маркі. Дарэчы, за брэнд гатовыя вельмі сур'ёзна плаціць. Вось на мне касцюм. Калі мы напішам на касцюме брэнд, напрыклад, Versace, то большасць людзей не зможа адрозніць беларускі якасны касцюм ад італьянскага касцюма Versace. Але тым не менш, калі будзе проста прышыта этыкетка Versace, то зразумела, што такі касцюм будзе каштаваць на парадак даражэй, чым, на жаль, пакуль наш беларускі. Хоць мы развіваем нашы брэнды. Нашы брэнды ў Беларусі ўжо вядомыя.

Вольга Коршун:
Груба кажучы, мы можам прыйсці ў краму і пакратаць інтэлектуальную ўласнасць. Гэта ўсё тавары, якія мы купляем, мы не хочам плаціць за падробку, калі гэта брэнд, то мы хочам плаціць за брэнд і доўга яго насіць, доўга карыстацца. Вы ўжо закранулі гэтую тэму, наколькі беларускія тавары, якія ўжо сталі брэндам, у тым ліку і нашы прадукты, абаронены ад падробкі?

Аляксандр Шумілін:
Паднялі вы правільную тэму. Усе абаронены. Асабліва сёння, калі мы выходзім на знешнія рынкі, вельмі важна, каб і этыкетка мела адпаведную абарону, каб вам проста не прад'явілі прэтэнзію, што вы прадаеце ня свой тавар, каб не атрымалася такая дзіўная сітуацыя: накшталт вы прывезлі свой тавар пад сваёй этыкеткай, але не зарэгістравалі гэтую этыкетку ў гэтай краіне. Адпаведна, могуць быць прад'яўленыя прэтэнзіі, што мы прадаем не свой тавар. Таму гэта перш за ўсё абарона этыкеткі, гандлёвая марка, якая робіцца.

Калі мы сёння бачылі падобны тавар, не кажу падроблены, а проста падобны, робяць этыкетку, ўпакоўку вельмі падобную на вядомага вытворцы. Тады чалавек, не разбіраючыся (у краме вельмі шмат тавараў), хапае. Аналагічная прадукцыя, як мы сказалі, менш вядомая, але яна падобная, можа каштаваць крыху танней. Чалавек прыходзіць у краму, глядзіць, што ледзь-ледзь танней, бярэ сабе, а ўжо дома, прачытаўшы этыкетку, адкрыўшы банку, разрэзаўшы каўбасу, адрэзаўшы сыр, разбіраецца, пачынае разумець, што наогул-то смак не зусім таго прадукту, да якога ён ён прывык.

Вольга Коршун:
Раскажыце, як і хлопцы абаранілі нашы брэнды за мяжой?

Аляксандр Шумілін:
Гэта гандлёвая марка, якая рэгіструецца ў Еўразійскай патэнтавым ведамстве.

Вольга Коршун:
Прывядзіце прыклады.

Аляксандр Шумілін:
Усе нашы прадукты, якія пастаўляюцца на расейскі рынак, тая ж згушчонка абаронена. Квас мы абаранялі, але ў пэўных элементах не змаглі абараніць. Квасаў вельмі шмат, этыкеткі падобныя, вельмі складана даказаць. З нашага пункту гледжання этыкеткі падобныя, а яшчэ ёсць паняцце падабенства. Інтэлектуальнае - яно расплывістае. Гэта значыць этыкетка павінна візуальна адрознівацца ад іншай, а вось наколькі візуальна . Для аднаго падобная, а для іншага непадобная. Даказаць іх адрозненне вельмі складана. З'явілася другая сістэма абароны: міжнародная, па паходжанні тавару. Напрыклад, не проста квас, а ўжо напісана, што лідскі. Тады ён павінен быць зроблены толькі ў Лідзе. Або брэсцкая смятана, ці брэсцкі сыр. Усё павінна быць зроблена толькі ў Брэсце. Вашу інтэлектуальную ўласнасць, якую выкарыстоўвае на іншым рынку.

Вольга Коршун:
Гэта значыць прыйшлося адстойваць нашы тавары. Зараз мы можам быць упэўнены, нават купляючы ў Расеі той жа лідскі квас, што ён будзе зроблены і разліты ў Лідзе?

Аляксандр Шумілін:
Так, калі там будзе падроблены тавар, то наш вытворца зможа выставіць прэтэнзію, што тавар падроблены, выкарыстоўваюць беларускі брэнд («Лідскі Квас»), і прад'явіць прэтэнзіі таму, хто прадае, знайсці таго, хто падрабляў. Натуральна, штрафныя санкцыі ці аж да канфіскацыі тавару з сеткі.

Вольга Коршун:
А былі ўжо выпадкі, што прыйшлося дзесьці адбіраць?

Аляксандр Шумілін:
У свеце падроблены тавар падлягае канфіскацыі і знішчэнню.

Вольга Коршун:
Як абараніць наш рынак, нашага спажыўца ад такога наплыву падробак? Мы над гэтым працуем?

Аляксандр Шумілін:
Так, досыць эфектыўна працуем. Па-першае, зацікаўлены сам вытворца, каб пад яго брэндам не прадавалася падробленая прадукцыя. Калі б пад Versace ці пад выглядам нашай згушчонкі прадаваўся няякасны прадукт, то вельмі хутка гэты рынак будзе страчаны, таму што спажывец, лічачы, што купляе беларускую згушчонку, адмовіцца ад гэтай маркі, атрымаўшы няякасны тавар. Ён жа не ведае - яна выраблена ў Беларусі ці не ў Беларусі. Таму зацікаўленасць перш за ўсё ў вытворцы, які абараняе свой брэнд. А брэнд - гэта абарона якасці, за гэта мы плацім.

Картинка для анонса: Array